Just another Marloes en Dyon op reis weblog
Een jaar geleden ben ik begonnen met werken op Juan Pablo II, een school in Villa Montes voor speciaal onderwijs. Een goed moment dacht ik om eens te kijken naar wat ik gedaan heb en wat ik nog wil bereiken.
Op het Juan Pablo II zitten zo’n 100 leerlingen. De jongste leerlingen is 1,5 jaar en de oudste 60. De beperkingen die de kinderen hebben zijn erg verschillend. Dit zijn een aantal voorbeelden van beperkingen: leerproblemen, auditieve problemen, visuele problemen, lichamelijke handicap, geestelijke handicap, autisme, syndroom van down, ernstig meervoudig gehandicapt, ziekte, ondervoeding en/ of leerlingen die problemen hebben in de thuissitatie. Van de meerderheid van de leerlingen hebben we geen diagnose.
Slechts één docent die op het Juan Pablo II werkt heeft een opleiding om op een school voor speciaal onderwijs te werken. Een aantal docenten hebben een opleiding tot docent. De meeste docenten hebben geen of een andere opleiding dan opleiding tot docent. Er zijn docenten die heel erg gemotiveerd zijn om met deze kinderen te werken. Andere docenten doen wat ze moeten doen, maar lijken het met weinig passie te doen. Verder hebben we 2 fysiotherapeuten en een tandarts. Er werkt bijvoorbeeld geen psycholoog, arts, maatschappelijk werker of logopedist op school. De directrice van de school is de hermana, een non uit Uruguay. Zij is geschoold als kleuterjuf.
De leerlingen gaan in of in de ochtend of in de middag naar school. Zowel in de ochtend als in de middag krijgen de leerlingen 3,5 uur les. De meeste leerlingen worden met een micro (minibus) opgehaald en weggebracht.
In iedere situatie moet je kennis maken. Doordat ik hier in een ander land met een andere cultuur en een andere taal werk heeft het veel tijd gekost om overal kennis mee te maken. Ik moet eerlijk zeggen dat ik regelmatig nog tegen nieuwe dingen aanloop die ik niet wist vanwege bijvoorbeeld een cultuurverschil.
Kennismaken heb ik vooral gedaan door mee te lopen in alle cursussen. Op deze manier wilde ik de taal beter leren, de collega’s en kinderen leren kennen en meer inzichten krijgen in de werkwijze. Soms had ik het gevoel dat ik hiermee niet echt veel deed voor de school. Een collega vertelde me toen dat ze juist heel veel van mij leerde, alleen al door te zien hoe ik met de kinderen werkte. Op dit moment ondersteun ik nog steeds de docenten door gewoon met hen mee te lopen. Zo blijf ik een idee houden van punten die verbeterd kunnen worden en ik merk inmiddels zelf ook dat ik heel veel kan doen door gewoon te laten zien hoe ik met de kinderen werk.
Aan de hand van al mijn ervaringen ben ik begonnen met het opzetten van het Taller project. Dit is een project waarbij de oudere kinderen leren verschillende producten te maken die vervolgens verkocht worden. Het doel hiervan is onder andere dat er meer variatie in het curriculum komt, het onderwijs meer afgestemd kan worden op de mogelijkheden en interesses van de leerlingen en we een systeem kunnen opzetten waarbij de school deels zelfvoorzienend is in het aanschaffen van materialen.
Evaluatie 2009
In 2009 zijn we in augustus met dit project begonnen. In totaal hebben in de ochtend en middaggroep gedurende 2 dagen per week 55 leerlingen meegedaan. De leerlingen werden naar gelang hun interesses en mogelijkheden ingedeeld in een van de volgende thema’s bijouteria, schilderen, borduren, koken, kaarten maken en houtbewerking.
De inkomsten die we in 2009 hebben binnengehaald bedroegen 344,46 euro. De kosten die ik betaald heb van het sponsorgeld bedroegen 436,72 euro. We hebben erg veel materiaal over dat dit jaar opnieuw gebruikt kan worden. De overige kosten worden betaald van de inkomsten uit 2009. Verder zijn er nog producten die vorig jaar gemaakt zijn en nog niet verkocht zijn. Door deze alsnog te verkopen hopen we onze inkomsten te vergroten. Ik wil een deel van het geld sparen om hiermee een eventuele terugslag op te kunnen vangen. Samen met de docenten wil ik kijken hoe we de rest van het geld kunnen gebruiken.
Planning 2010
De meeste leerlingen waren erg enthousiast over het project. In de ochtend groep wilden de leerkrachten heel graag verder met het project. Met hen zijn we inmiddels al weer gestart met dit project. In twee klassen zijn de leerlingen aan de hand van thema’s ingedeeld in een cursus. Een andere klas werkt zelfstandig met verschillende thema’s. Dit aangezien deze kinderen meer problemen hebben met de wisseling van de klas en een grovere moteriek hebben waardoor bepaalde technieken erg moeilijk zijn.
In de middaggroep waren de docenten minder enthousiast over het project. Ik moest hen veel meer aansturen en er kwam minder vanuit henzelf. Bij een aantal docenten leek het alsof ze niet echt zin hadden in meer werk en andere docenten leken niet met leerlingen te willen werken die meer tijd en aandacht vroegen. Bovendien zitten er meer oudere leerlingen in de middag groep. Zij leren gedurende andere uren ook om producten te maken. Het nadeel hierbij is echter dat de docenten vaak met weinig vernieuwende ideeën komen. Bovendien zijn sommige ideeën niet uitvoerbaar doordat de leerlingen zelf voor de materialen moeten zorgen. Dit betekend dus dat er niet met dure materialen gewerkt kan worden.
Dit jaar wil ik proberen om het project in de middag te integreren met de normale lessen. Ik wil motiveren dat de docenten met meer gevarieerde thema’s gaan werken in hun eigen klas. Een aantal van deze thema’s kunnen dan betaald worden van het reeds verdiende geld.
Het afgelopen jaar heb ik me er al opgericht om een duidelijk administratief systeem op te zetten voor het Taller Project. Dit is namelijk een punt waarop het hier vaak mis gaat. Zolang er geld is wordt er niet nagedacht over de toekomst. Als het geld dan in een keer op is gaan mensen pas nadenken en dan is het al te laat.
Vorig jaar ben ik begonnen met het verkopen van foto’s van de leerlingen voor een kleine vergoeding. Enerzijds deed ik dit omdat maar weinig kinderen hier foto’s van zichzelf hebben. De meeste mensen hebben geen camara en een fotograaf vraagt erg veel voor foto’s. Anderzijds heb ik hier wat geld mee kunnen verdienen voor de school. Vanuit dit idee is het idee ontstaan om een taller fotografie aan te bieden. Dyon is hier aan het einde van het vorige jaar al een beetje mee begonnen. Hiermee hebben we 70 euro verdiend. Hier hebben we 60 euro sponsorgeld aan toegevoegd en dankzij een goed deal bij de fotozaak hebben we een camara voor de school gekocht. We hebben er extra opgelet dat het een camara is die tegen stof/zand kan, aangezien het hier gedurende een lange tijd niet regent en dus erg stoffig is.
Dit jaar wil ik weer beginnen met deze taller. Ik wil verder kijken inhoeverre het mogelijk is om van het verdiende geld iemand aan te nemen die deze taller een aantal uur per week kan verzorgen. Op deze manier kunnen de leerlingen hier ook mee verder als Dyon en ik weg zijn.
Dit jaar wil ik een cursus gaan geven aan de docenten. Ik wil hierbij thema’s als de ontwikkeling van het kind, verschillende werkvormen, plannen en evalueren bespreken. Ik wil dit op een heel concrete manier doen, zodat de docenten de informatie ook echt kunnen gebruiken in hun lessen. Ik zit er bijvoorbeeld aan te denken om docenten thema koffers te laten maken die dan op school gebruikt kunnen worden. Denk aan thema’s als familie, hygiene, voeding en seksualiteit. De materialen voor een dergelijke koffer wil ik dan betalen van het sponsorgeld.
Toen we terug kwamen uit Nederland hebben we kleding mee genomen en deze hebben we uitgedeeld. De leerlingenwaren hier heel erg blij mee. Na een aantal weken/ maanden zag ik echter dat veel leerlingen de kleding niet meer aandeden of de kleding vies/kapot was. Het blijkt dat sommige ouders de kleding bijvoorbeeld zelf aandoen en er zijn ouders die de kleding niet willen wassen/ repareren. Toen de ouders van Dyon kwamen hebben zij ook weer heel veel kleding meegenomen. Deze keer wil ik administreren wie welke kleding krijgt en de afspraak maken dat de leerlingen de kleding naar school aan moeten doen en schoon/ heel moeten houden. Als ze dit niet doen krijgen ze een volgende keer geen kleding meer.
Verder hebben we heel veel speelgoed gekregen. Dit speelgoed wil ik bewaren tot ik begin met de cursus voor de docenten. Ik wil dan bijvoorbeeld met hen bespreken hoe je verschillend speelgoed kan inzetten om verschillende doelen te bereiken.
Ik doe hier dus eigenlijk vanalles. Het is moelijk om het allemaal precies uit te leggen. Om hier toch een idee van te geven staan hieronder een aantal voorbeelden:
- Aan het einde van het vorige jaar heb ik een voorstel gedaan voor de indeling van de groepen. Dit voorstel heb ik in een vergadering uitgelegd aan alle docenten. Samen hebben we toen een indeling gemaakt voor het komende jaar.
- In een cursus ben ik op dit moment een lerares aan het coachen om met picto’s te werken om zo meer structuur aan haar leerlingen te kunnen geven. Ik heb de Nederlandse picto’s zo aangepast dat ze hier op school ook gebruikt kunnen worden.
- In de ochtend hebben we een soort onderwijsassistente die als taak heeft te helpen in de groepen met de jongere en/ of ernstig gehandicapte kinderen. Tot nu toe zat er eigenlijk geen regelmaat in haar werk. Ze hielp een beetje waar dit kon. Samen met haar en de leraressen heb ik nu een rooster gemaakt, zodat zij in alle groepen regelmatig ondersteuning kan bieden. Het was een docente die zelf met dit idee kwam, maar over het algemeen is het zo dat de docenten hier zelf niet tot uitvoering over gaan.
Ik wil iedereen die ons werk tot nu toe gesponsord heeft heel erg bedanken! Dankzij jullie hulp kan ik mijn werk hier goed uitvoeren. Ik hoop dat ik op deze manier iets duidelijker aan heb kunnen geven waar we het geld zoal voor gebruiken. Mocht je meer informatie willen over bijvoorbeeld het reeds uitgegeven geld, reeds ontvangen sponsoring of zou je zelf graag willen sponseren klik dan hier.