De 27ste Juni vierden we een groot feest in Villa Montes. Niet alleen voor mijn 28ste verjaardag, maar ook omdat we afscheid gingen nemen van Villa Montes. Na anderhalf jaar werken is het tijd om weer verder te gaan. We hebben een enorm leerzame en leuke tijd gehad in Villa Montes. Nu gaan we over land via Peru en Ecuador naar Colombia reizen. Van daaruit vliegen we 23 september terug naar Nederland.

De familie Hompes en mijn broertje Rick mochten ons een opdracht geven omdat ze onze projecten hebben gesponsord. Bij Dyon kun je meer lezen over de opdrachten en foto’s zien van de uitvoering. Marloes vertelt op haar blog over het afscheid van de leraren en leerlingen van het Juan Pablo college.

Wat betreft het afscheid/verjaardagsfeest, het werd een echt Boliviaans feestje. We wisten ondertussen wat er verwacht wordt op een feestje. BBQ met vlees, mierzoete taart, rode wijn met fanta, witte wijn met sprite en natuurlijk dansen in een rijtje op de lokale hits. Verder maar geen woorden aan verspillen, gewoon foto’s gaan kijken:

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

 

Nog ongeveer een week en dan vertrekken we na bijna 14 maanden werken uit Villamontes. Nog steeds zijn we enorm druk bezig geweest met het afronden van onze diverse projecten. De afgelopen dagen hebben we geen of heel slecht internet gehad waardoor het er telkens niet van kwam om nog even een update online te zetten. Nu dan eindelijk die update, bij Dyon vind je alles over de laatste lessen en een excursie van zijn educatieproject. Op Marloes haar pagina vind je foto’s van de complete spel-o-heek en van de docenten cursus die ze gegeven heeft.

Uiteraard kijken we ook hoe La Mecanica Naranja (de oranje machine) het doet in het WK. Tot op heden heeft nog geen enkel Zuid-Amerikaans team een wedstrijd verloren. Er moet uiteraard ook gewerkt worden, maar dat kan gelukkig ook wel gecombineerd worden (zie foto). Op mijn verjaardag komende zondag vieren we hier in Villamontes een afscheidsfeest en kijken we tegelijk hoe Argentinië het gaat doen. Een paar dagen later begint onze tocht via Peru en Ecuador naar Colombia vanuit waar we 23 september naar Europa zullen vliegen.

Een tijdje geleden stuurde Hans, het broertje van Marloes, ons een berichtje dat de grenskoerier, de lokale krant van Budel, zocht naar Bulanders in het buitenland. Hier hebben we een stukje voor geschreven en dat is deze week in de grenskoerier geplaatst (week 22, pagina 18). Degenen die de grenskoerier niet thuis krijgen kunnen gewoon eventjes kijken op www.grenskoerier.nl.
Dat we zo in het nieuws komen is niet de eerste keer, want ook in Villa Montes is Dyon al wel eens vaker op de lokale TV-zender geweest. Afgelopen week was het tijd voor Marloes, zij kwam op de radio en ook nog eens in de lokale krant toen ze een markt organiseerde met haar leerlingen.
Daarnaast werden we ook nog genoemd op de website van HelderBV. Zij hebben, samen met multi-service, ons geholpen middels het versturen van een groot schoonmaakpakket voor de school Juan Pablo II.

Nieuws uit Bolivia
Op onze eigen blogs kunnen jullie weer meer lezen over ons werk hier. Op de blog van Dyon lees je over zijn practicumlessen van het educatieproject en de fototaller die hij geeft op Juan Pablo II. Op Marloes haar blog kan je lezen waarom we het nog erg druk hebben voordat we al weer weg gaan uit Villa Montes. Voor degenen die het trouwens nog niet wisten we hebben afgelopen maandag ons vliegticket terug naar Europa gekocht. Via Tartagena (Colombia), Fort-Lauderdale (Florida)-Miami zullen we naar Dusseldorf vliegen. Hier komen we donderdag 23 september weer aan.

Zwemmarathon
Als laatste willen we hier nog even vermelden dat de zwemmarathon die georganiseerd zou worden door de zwemclub uit Budel niet door gaat op 12 en 13 mei. Vanwege weinig aanmeldingen zal er gezocht worden naar een andere datum. Zodra deze datum bekend is zullen we het laten weten, zodat iedereen ons kan helpen om een mooi resultaat neer te zetten! We willen bij deze de zwemclub en alle betrokken vrijwilligers toch alvast even bedanken, omdat we het echt super vinden dat zij deze marathon voor ons willen organiseren!!

Marloes is de afgelopen periode hard bezig geweest met de voorbereidingen van een Spel-O-Theek voor op haar school. Voor deze Spel-O-Theek gaan we veel spullen gebruiken die pap en mam uit Nederland hadden meegenomen. Hiernaast zijn we in Santa Cruz op zoek gegaan naar materialen voor verschillende doeleinden van de Spel-O-Theek. Meer hierover vind je op Marloes haar blog.

Omdat we voor de Spel-O-Theek toch naar Santa Cruz gingen besloten we vanuit daar twee dagen naar het Nationaal Park Amboró te gaan om hier even uit te rusten en te genieten van de natuur. Lees bij Dyon over het wel heel internationale dorpje Samaipata wat aan de grens van dit nationaal park ligt.

Bij Marloes op school zitten niet alleen kinderen met een duidelijke handicap. Er zijn ook kinderen die achterliggen in hun ontwikkeling doordat ze in hun thuisomgeving ondergestimuleerd zijn. Normaal gesproken zijn we niet zo dat we kinderen een voorkeusbehandeling geven, maar voor vier kinderen van één familie hebben Marloes en ik allebei een zwakke plek. Als de kinderen niet op school zijn lopen ze op straat rond waar de moeder dagelijks allerlei dingen verkoopt. De familie heeft het financieel niet breed waardoor de kinderen thuis niet goed te eten krijgen en waar het wat kleding betreft ook niet ruim zit. Na een weekend of vrije dag komen ze altijd hongerig op school waar ze dan staan te springen om ontbijt. Sarah van 6 doet thuis de was en Joel van 3 geeft de geestelijk en lichamelijk gehandicapte baby van 1,5 de fles omdat moeder druk is met de pasgeboren baby. Spelen, lezen, positieve aandacht krijgen, gewoon kind zijn dus, zit er vaak niet in.

(more…)

Vandaag ´Goede vrijdag´, een vrije dag hier, besloten we te gebruiken om onze website uitgebreid up te daten. Op de blog van Marloes blog van Marloes vertelt ze over haar presentatie op dag van Autisme. Bij Dyon lees je meer over het verhoogde ‘Gringo’ gehalte van Villamontes in de afgelopen periode. Ook de pagina´s ¨Over Onze Reis¨, ¨Sponsoring¨ en ¨Fotoalbum¨ zijn geupdate. De titel van deze blog verraad al dat het hieronder zal gaan over verkiezingen.

(more…)

Het leven in Villamontes gaat rustig verder. Zo af en toe komt er nieuwe bacterie je darmen overhoop halen en lig je weer eens ziek op bed. Mooi moment om weer een nieuwe blog te schrijven. Hetgeen waar ik me de afgelopen weken vooral mee bezig heb gehouden is mijn educatieproject. Sinds ik begin maart ben begonnen met lesgeven op een tweede school merk ik weer hoe leuk ik lesgeven vind.

(more…)

Hier weer en berichtje uit Villamontes. Nu we weer helemaal geaclimatiseerd zijn aan het leven (temperaturen, bacteriën en allerlei overige gewoontes) in Villamontes zijn we ondertussen weer hard aan het werk gegaan. Dat willen we natuurlijk ook laten weten vandaar een aantal updates op onze website:
(more…)

Nee, ik heb niet een televisie op het toilet gezet. Maar wel veel gebruik gemaakt van beide de afgelopen week. Nu we weer terug in Bolivia zijn moet het lichaam af en toe weer wennen aan de bacteriën die je hier tegenkomt (zowel in eten als in de omgeving). Net na de Carnaval was het weer raak, wat inhoudt dat je veel moet drinken veel op bed ligt en heel veel naar de WC moet.

(more…)

Eindelijk weer in Villamontes. Zoals Marloes in haar blog al aangaf zijn we weer terug in Villamontes en is het goed om hier weer aan het werk te kunnen. Het is en blijft hier gruwelijk warm. Zo warm dat je, wat je dan ook uitspookt, je altijd helemaal kapot zweet. Ofwel heel veel water drinken.
De scholen in Villamontes zouden officieel op 1 februari beginnen, maar zoals verwacht bleven veel mensen (leerlingen, leraren, directeuren) thuis of waren ze nog niet terug. Pas na de carnaval gaan ze echt aan het werk en naar school. Uiteraard moet je wel regelmatig je gezicht laten zien, dat maakt het een stuk makkelijker om wat geregeld te krijgen. Ik ga als alles meezit vanaf nu mijn project op twee verschillende scholen geven. We hebben ook erg positief nieuws wat betreft sponsoring specifiek voor mijn project, maar daarover later meer op mijn eigen blog.

Wat betreft carnaval in Villamontes, het is hier zoals gezegd ontzettend warm en hier wordt het dan ook gevierd met HEEL VEEL water. Waterballonnen, tuinslangen, waterpistolen en zelfs complete tankwagens die dan mensen van hun scooter proberen af te schieten. Uiteraard ben ik als gringo van bijna twee meter met blond haar een gewild target. Voor Marloes begon Carnaval al op donderdag. Deze dag word her comadres genoemd en is een feest voor alleen vrouwen. Op zaterdag was er een soort van optocht waarbij vooral veel militairen met hun carnavalswagens liepen. Weten we ook weer wat die de helft van de tijd doen. We waren uitgenodigd bij vrienden die een klein zwembad in de tuin hadden (en ook een tuinslang zodat je iedereen een verfrissende spuit water in hun gezicht kon geven) waar we uiteindelijk twee dagen flink gefeest hebben. Het is en blijft carnaval en je moet erbij zijn geweest om het allemaal echt mee te maken, maar we hopen dat we jullie met de foto´s in het fotoalbum een idee kunnen geven van hoe onze carnaval is geweest.

Na zoveel maanden konden we ze dan eindelijk een knuffel geven. Ik was naar Santa Cruz afgereist om ons pap en mam af te halen van het vliegveld, Marloes had nog een drukke week voor de boeg op haar school. Met 4 koffers van 25 kilo en ieder een handbagagetas kwamen ze uit het vliegtuig. Wat is er toch weer ontzettend veel materiaal verzameld! Iedereen die iets heeft meegegeven, of heeft overgemaakt, enorm bedankt. We hebben alles opgeslagen en gaan in het nieuwe jaar alles op de scholen gebruiken. Het komt zeker allemaal op de juiste plaats terecht.

(more…)

Een lang weekend in Bolivia. Uiteraard werken, maar ook een kampeertrip, een bezoek aan de schoonfamilie van Max en dag van de Geesten.

(more…)

De afgelopen paar weken heeft Villamontes in het teken gestaan van het ‘Intercolegial’. Dit is een grote wedstrijd tussen de verschillende scholen op het gebied van Cultuur, Dans, Kennis en Spel. Marloes en ik zijn verschillende keren gaan kijken. Het was erg leuk, vooral omdat we stiekem toch al wel bekend zijn hier. Veel van mijn leerlingen herkennen ons net als onze collega docenten. Verder herkennen veel mensen ons via de Pablo Pila actie. Het was een enorm spannende strijd en mijn school heeft uiteindelijk een vierde plaats weten te halen. Ook voor kleuters waren verschillende wedstrijden georganiseerd. In het fotoalbum vind je foto´s van hen in verschillende folklorische klederdrachten.

Meer foto´s van de verschillende intercolegial wedstrijden vind je in het fotoalbum

(more…)

Avondeten uit een plastic zakje, en dan praat ik over rijst, salade en een stuk vlees, zo eindigde onze trip naar Tarija. Maar ik zal bij het begin beginnen. Op de Blog van Marloes kun je lezen waarom we naar Tarija gingen, bij Dyon lees je meer over de ´way of life´ genaamd couchsurfen en hier zal ik even uitgebreid uit doeken doen hoe de reis naar en van Tarija verliep. Deze busreis was namelijk anders dan anders. We hebben het overleefd, daarvan is dit stukje het bewijs, maar hoe. Het waren niet de huilende baby´s of de irritante jongeren met hun telefoons. Ook was het niet de overwelmde stank van zweet, urine en eten. Wat het dan wel was?

(more…)

Vanochtend vertrokken we vol goede moed op een korte trip met als doel het verlengen van ons Visum en even helemaal relaxen in Tarija. Op dit moment zitten we helaas echter al weer in het internetcafe in Yacuiba, omdat de douanebeamtes niet mee wilden werken aan dit plan. Het plan was om Bolivia via Argentinië te verlaten bij Yacuiba en vervolgens weer binnen te komen bij Bermejo. Hier wilden we opnieuw een toeristenvisum aanvragen om zo te kunnen blijven totdat de ouders van Dyon komen. We hadden ons er al op voorbereid dat we problemen konden krijgen in Bermejo aangezien we officieel maar 2 keer 90 dagen Bolivia in mogen. We zijn hier echter al sinds januari (met af toe tijden in het buitenland), maar hebben tot nu toe iedere keer een stempel bij gekregen in ons paspoort. Een keer was het een beetje lastig, omdat eveneens in Yacuiba de douanebeamte vond dat het niet mogelijk was om in dezelfde dag Bolivia te verlaten en weer terug in te komen. Terwijl hij dit echter zei werd er ook een beweging met zijn hand gemaakt dat wees op geld. We zijn er niet trotst op, maar soms werkt het hier beter om dan toch te betalen. Nadat we dit gedaan hadden, waren we natuurlijk zijn beste vrienden en was er geen enkel probleem.

Deze keer, wederom in Yacuiba, waren er dus weer problemen. We zouden namelijk al te lang hier zijn, ondanks dat we wel iedere keer een stempel voor een toeristenvisum hebben gekregen. Oke ze hebben hier gelijk in, maar de redenatie die klopte voor geen meter. Nadat ze de kalender erbij hadden gepakt en het aantal dagen dat we in Bolivia zijn hadden getelt (ze kwamen uit op 173, in het echt ruim 90 meer) zeiden ze dat we maar 90 dagen hadden mogen blijven. Na vele malen zo vriendelijk mogelijk uitgelegd te hebben dat er een map bestaat waarin per land staat hoe lang personen van elk land mogen blijven (wat zij dus niet eens weten en wij wel!) was de enige oplossing om 2 uur te wachten op de directeur.
We hebben nu maar besloten plan B te volgen. We gaan direct naar Tarija te gaan (dus niet via Argentinië) en dan hopen dat ze bij de immigratie in deze stad ons visum gewoon willen verlengen. Mocht dit niet zo zijn dan kijken we alsnog om de boete te betalen. Dit is namelijk ongeveer zo´n 1,5 dollar per dag dat je te lang in het land bent. Dit is vele malen goedkoper dan het aanschaffen van een werkvisum waar je ook nog eens een hoop papierwerk en allerlei testen voor moet doen.

Vanavond dus genieten van de mega gevaarlijke weg tussen Yacuiba en Tarija en morgen een wijntje drinken in deze wijnstad van Bolivia!

 We hebben allebei ook een nieuw stukje geplaatst op onze bloggen, te vinden via Marloes en Dyon. Voor foto´s kun je uiteraard terecht in het fotoalbum

Deze keer een update die eens niet uit veel tekst bestaat maar uit veel foto’s. Even snel checken dus! Door het vele werk de afgelopen weken, op onze beide scholen en voor werk voor stichting LAMPI is het er helemaal niet meer van gekomen om foto’s te uploaden. We zagen dat de laatste foto’s nog van onze ‘vakantie’ waren. Uiteraard hebben we nog allerlei dingen uitgespookt daarna en daar veel foto’s van gemaakt vandaar de update.

Je vindt foto’s in de map ´Colección´ van onder andere onafhankelijkheidsdag, dat is in Bolivia 6 augustus. Ter ere hiervan waren er verschillende defilés, werd er veel gedanst (de chacarera, zie het youtubefilmpje bij Dyon´s blog over Musica en Bolivia) en werden er de nodige biertjes, rumcola’s, singani-sprites gedronken. Verder nog wat foto’s van de omgeving van Villamontes, een aantal verjaardagsfeestjes en de prijsuitreiking van Pablo Pila actie in Camatindi.

Hiernaast kan je in de map ´Escuela Especial JPII´ foto´s vinden die gemaakt zijn door Jolanda (we woonden bij haar in La Paz) tijdens haar bezoek aan de school waar Marloes werkt. Ook heeft Marloes een nieuwe blog geschreven over een dag zoals deze er in Bolivia wel vaker uit kan zien.

En wederom een berichtje over online stemmen. Deze keer eentje met een beetje druk. Het project dat deze week de meeste stemmen werft kan 999,- euro winnen. De weken bij de actie voordewereldvanmorgen lopen van donderdag tot donderdag. Omdat ons andere project.de weekprijs al eens gewonnen heeft, dingen we daarmee niet mee naar de 999,- euro. Om die reden hebben wij deze week een extra project ingediend. Ditmaal het batterij inzamel project. Voor meer informatie over Pablo Pila, die het icoon voor batterij recycling is hier in Villamontes kun je meer lezen op de website van LAMPI.

Om te kunnen winnen hebben we jullie hulp dus nogmaals nodig. Zoek even in die grijze hersenschors naar je login naam en wachtwoord en stem op Infrastructuur voor batterij inzameling.Stem aub voor donderdag, dan telt deze stem nog mee voor de weekprijs. Had je nog niet gestemd op ons hoofdproject, kansen voor educatie en milieu in Bolivia. doe dat dan alsjeblieft ook. We dingen met dat project nog steeds mee naar de hoofdprijs. We kunnen niet vaak genoeg blijven zeggen dat we met weinig geld hier in Bolivia ontzettend veel kunnen betekenen. Help ons daarom en stem op de projecten, 5 minuutjes van jullie tijd voor een betere wereld in Bolivia.

Overigens is het educatieproject vorige week van start gegaan en heb ik op mijn blog een evaluatie geschreven van de eerste les. Aan de ene kant toch wel zenuwachtig, maar toch ook spannend. Uiteindelijk is alles goed verlopen en gaat het heel goed. Vandaag gaan we met de hele klas naar de rivier om daar metingen te doen. Hierbij krijg ik hulp van Marloes, Sierra en Marcelo en zal ik een aantal foto´s maken om te kunnen laten zien wat het allemaal inhoud.

Muchas Gracias para tu ayuda

Update: Pablo Pila heeft de weekprijs gewonnen. We zullen de extra grote weekprijs van 999 goed besteden hier. Allemaal super bedankt voor jullie tijd en jullie stem!

Deze keer nog geen nieuwe gezamelijke blog, maar ieder van ons heeft wel een individuele blog geschreven.

Blog Marloes: Machismo
— Afgelopen week kreeg ik een uitnodiging voor een 15e verjaardag van een dochter van mijn collega. Deze collega vroeg mij hoe je de naam van Dyon nou precies schreef. Bleek de uitnodiging dus gericht te zijn aan Senor Dyon de Greef y (en) Senora. Ja de Macho-cultuur speelt hier nog altijd, maar inhoeverre? —

Marloes heeft onder andere een test gemaakt over de vraag: ¨Hoe Macho ben jij¨ Wil je hier meer over lezen kijk dan op de blog van Marloes.

Blog Dyon: Musica en Bolivia
— Hieronder vind je aantal nummers die we hier in Bolivia regelmatig voorbij horen komen. Uit de USA, Spanje, Zuid-America en uit Bolivia, maar allemaal Spaans talig. Download/bekijk ze om even mee te genieten.—

Dyon beschrijft alle muziek die we hier dagelijks te horen krijgen. Wil je deze muziek beluisteren en hier meer over lezen kijk dan op de blog van Dyon.

Help ons werk in Bolivia
Als laatste kunnen we natuurlijk niet vaak genoeg benadrukken dat we zoveel mogelijk stemmen nodig hebben om het project van Dyon aan een mooi geldbedrag te helpen. Stem daarom op ons project: kansen voor onderwijs en milieu in Bolivia, door hier te klikken. Voor meer info kan je de onderstaande blog lezen.

We hebben JOUW hulp nodig! Het educatieproject waar ik (Dyon) in Bolivia mee bezig ben kan namelijk geld winnen. Om dit te winnen moeten zoveel mogelijk verschillende mensen op ons stemmen. Als lezer van onze weblog ben je waarschijnlijk op de hoogte van het feit dat stichting LAMPI zich sterk maakt voor verbetering van het milieu en onderwijs in Bolivia. Op dit moment doen we mee met een wedstrijd van de ASN bank, voor de wereld van morgen en kunnen we een groot geldbedrag winnen waarmee we hier in Bolivia enorm veel goede dingen kunnen doen. De opdracht van de wedstrijd is als volgt; behoor tot een van de 5 projecten met de meeste stemmen en maak kans op een gedeelte van 20.000 euro enerzijds en zorg dat je gedurende een week de meeste stemmen hebt en win 100,- euro anderzijds.

Het geld zullen we zoals gezegd gebruiken voor het educatieproject waar Dyon aan werkt. Kort gezegd zal Dyon biologie lessen gaan geven op scholen in Villamontes met als doel de leerlingen meer te leren over hun omgeving en hoe ze hier verantwoord mee om kunnen gaan. Voor meer informatie kan je kijken in de folder die we hebben gemaakt: Deel 1 folder (klik hier) en Deel 2 folder (klik hier).

Wat wij jouw vragen is 5 minuten van je tijd achter de computer om te stemmen op ons project. Het stemmen gaat heel makkelijke door de volgende stappen te volgen:

1. Ga naar de website van Voor de Wereld van Morgen (klik hier)

2. Klik rechtsboven in de hoek op het icoontje Word lid. Vul nu je naam, een wachtwoord en je e-mailadres in en vink het vakje ik ga akkoord met de algemene voorwaarden aan. Klik hierna op Registreer mij! (zolang je het vakje met de nieuwsbrief niet aanvinkt ontvang je verder geen vervelende reclame). In de inbox van je e-mailaccount vind je nu een bericht waarin je bevestigt dat jij je inderdaad hebt aangemeld.

3. Ga nu ons project Kansen voor Onderwijs en Milieu in Bolivia (klik hier) meld je aan met je zojuist opgegeven naam en wachtwoord en breng je stem uit door op het stem icoontje te klikken.

Dat was alles! Met vijf minuten van je tijd heb je een belangrijke bijdrage geleverd aan het vergroten van de mogelijkheid om dit fantastische initiatief te realiseren. Mocht je ons graag nog verder willen helpen dan kun je dat doen door ook jouw contacten/vrienden/familie en collega´s attent te maken op dit initiatief en hen op te roepen te stemmen!!! Via onze weblog houden we je uiteraard op de hoogte van alle ontwikkelingen.

 Alvast heel erg bedankt voor je hulp!!!

Nieuwe update 1 (11 augustus):
We staan ondertussen al in de top 10 met meer dan 160 stemmen, maar we moeten minstens in de top 5 eindigen om kans te maken op de grote prijzen. Dus jouw stem en die van je buurman tellen nog steeds mee! Heb je al gestemd, heel erg bedankt, fijn om te zien dat we zo’n grote achterban hebben in Nederland. Ook bedankt voor al de aanmoedigingen en berichtjes!

Nieuwe update 2 (15 augustus):
De weekprijs van €100,- is inmiddels door ons gewonnen met 240 stemmen. Hopelijk wil iedereen op ons project blijven stemmen, want we zijn er nog niet. De actie loopt tot oktober en we willen natuurlijk zo hoog mogelijk in de top eindigen!!! Alvast bedankt!

Feestjes vieren dat is een ding waar Bolivianen goed in zijn. We vonden het dan ook een erg goed idee om onze Boliviaanse vrienden te laten zien dat wij ook wel een feestje kunnen geven. Voor Dyon´s verlate verjaardagsfeestje haalden we dan ook alles uit de kast. Een hele dag de markt afgestuind en veel werk in de keuken later mocht het resultaat er zijn. Een barbecue met zelf geslachte en gemarineerde kip, worstjes, vele zelfgemaakte salades en sausjes, lekkere biertjes, wijntjes en singani, vuurtje, muziek en natuurlijke Holandse appeltaart en je feestje is compleet! Natuurlijk hebben we voor jullie en met name Jeroen alles vast gelegd met foto´s. Jeroen had ons namelijk de opdracht gegeven om een etentje te verzorgen voor 15 personen, dus bij deze Jeroen: Check!

 
Links: Marloes hard aan het werk om er wat lekkers van te maken .
Rechts: Een echte Hollanse Appeltaart.

Ondanks dat we dachten goed feest te kunnen vieren werd ons de volgende ochtend het tegendeel bewezen. Rond 7.00 ging de telefoon al. Marloes, iemand die van slapen houdt, wist al dat er niet meer veel slaap in zou zitten als ze oppakte. De telefoon rinkelde dus lekker door. Helaas is Dyon wel een ochtendmens en nog minder gewend aan dronken Bolivianen. Je raadt het al hij nam om 9.00 de telefoon wel op met als resultaat 20 minuten later het vervolg van het feestje bij ons thuis…

  
Links: ¨Lang zal hij leven¨ in het Spaans.
Rechts: Fiësta parte dos (feestje deel 2).

Zo´n feestje doet je natuurlijk ook wel denken aan Nederland. Gelukkig hadden we Nederland een beetje bij ons dankzij alle pakketjes en kaartjes (waarvan we weten dat er nog steeds onderweg zijn) die onze kant op zijn gekomen. Echt super bedankt iedereen, onze muur ziet er al iets meer behangen uit en onze buikjes weer vol van Hollandse lekkernijen!

 Mmmmh dat kon Dyon wel weer gebruiken

Vakantie, maar dan wel op zijn Boliviaans. Vrijdag 19 juni werd besloten dat de wintervakantie per direct zou beginnen. Eigenlijk zou deze vakantie pas de tweede week van Juli beginnen, maar omdat er een grote angst is voor H1N1 (mexicaanse griep) hopen ze nu door de scholen te sluiten de verspreiding hiervan tegen te gaan. Door de scholen te sluiten wordt het wel mogelijk gemaakt dat heel veel mensen familie en vrienden gaan opzoeken in andere delen van Bolivia en wordt reizen dus indirect aangemoedigd. In heel Bolivia zijn op dit moment 11 gevallen van de mexicaanse griep waarvan maar één persoon het in Bolivia heeft opgelopen. Je zou dus zeggen wat een ophef over die mexicaanse griep.

Toch is het aan de andere kant ook wel te begrijpen. In Nederland, wanneer je de griep oploopt kun je naar de dokter zijn er vaccins aanwezig en is alles geregeld als je een week ziek thuis blijft. Hier daarentegen loopt dat iets anders. Er zijn op dit moment wel vaccins in Bolivia, maar alleen in de grootste steden, voor de mensen in Villa Montes een trip van minstens 8 uur naar Santa Cruz. Een vaccin kost ongeveer 250 Bolivianos, 25 euro en als je ziek bent kun je niet werken en verdien je dus ook geen centen. De schrik zit er goed in en er was zelfs al praat over mondkapjes voor leerlingen na de vakantie. We zullen zien hoe dit afloopt en houden jullie natuurlijk op de hoogte.

3x Unesco Werelderfgoed
Vakantie blijft natuurlijk vakantie en daarom hebben we besloten om er toch ook even tussenuit te gaan. Eigenlijk zouden we half Juli een reis door Bolivia gaan maken, maar we hebben nu besloten de andere kant in te gaan. We vertrekken vanavond richting de Iquazú watervallen, de op een na grootste watervallen na Niagara Falls, op de grens van Paraguay, Argentinië en Brazilië en zullen daarna doorreizen naar de Pantanal. De Pantanal is ´s werelds grootste draslandgebied. Vanuit hier gaan reizen we met de Death Train via de Jezuïetenmissies van de Chiquitos terug naar Santa Cruz en keren dan weer terug naar ons stekkie in Villa Montes. Hier zijn we dan weer op tijd terug om op onze scholen aan de slag te gaan. Deze reisplannen houden wel in dat ik (Dyon) mijn verjaardag dit jaar ergens in Brazilië zal vieren en niet met zekerheid kan zeggen dat ik telefoontjes kan ontvangen. Niet getreurd, ik geef mijn verjaardagsfeestje als ik weer terug ben in Villa Montes en jullie zijn bij deze allemaal uitgenodigd!!!
 

Blogs
We houden jullie de komende weken zoveel als mogelijk op de hoogte van onze reis via de blogs, foto´s en video´s. Op Dyon´s Blog tref je op dit moment nieuwe verhalen over onder andere het coca-(niet cocaïne) gebruik van Bolivianen en over vissen. Op de Blog van Marloes vindt je een verhaaltje over de dag van de leraar en een kijkje in het ¨gepimpte¨ kleuterlokaal van haar school. Verder zijn ook nog twee fotoalbums toegevoegd, vergeet zeker niet te kijken! Vraag je je vervolgens af hoe het gaat met de sponsoring van onze projecten, kijk dan hier.

Bijna alle spullen die we uit Nederland mee hebben genomen (zie het vorige bericht) hebben inmiddels alweer een nieuwe eigenaar. De laatste spulletjes (de kleinste kleertjes, die de kinderen bij mij op school niet passen) ga ik morgen naar het weeshuis brengen. De kinderen waren echt enorm blij met alle spullen. Het bleef soms wel moeilijk om te zien als je zag hoe de kinderen er bij liepen, vies, kapotte kleding/ schoenen, kinderen zonder ondergoed etc.

Hieronder wat foto´s van kinderen met hun nieuwe kleding en schoenen:

Dyon en ik willen misschien een aantal spulletjes aan schaffen voor sommige kinderen, maar we vinden vooral dat de school zelf inkomen kunnen verwerven. Op deze manier kunnen ze zelf spullen aanschaffen en zijn ze niet afhankelijk van mensen die af en toe wat geld geven. Zo heeft de school bijvoorbeeld een houtzagerij waar leerlingenen werken en zijn er leerlingen die borduurwerkjes etc. maken. De spullen die de leerlingen gemaakt hebben worden verkocht, maar dit loopt nog niet zo goed. Daarom ga ik met de school kijken welke investeringen er nodig zijn om dit wat beter te kunnen laten lopen. 
Ook ben ik met de school aan het kijken om met verschillende thema´s (bijvoorbeeld afval en hygiëne) te gaan werken. Het is de bedoeling dat dat de leerlingen geduurde een maand op verschillende manieren met een thema bezig zijn. Ik wil hiervoor lesmateriaal gaan ontwerpen en eventuele benodigdheden aanschaffen.

We hebben dus weer eens heel wat plannen en het lukt ons niet om dit allemaal alleen te doen. Zoals jullie misschien al wel gezien hebben op deze site hebben we ook een kopje sponsoring. We willen niemand verplichten, maar mochten er mensen zijn die denken: ´aan al die plannen wil ik wel een steentje bijdragen´, dan kan je alles hierover lezen bij het kopje sponsering of je kan me mailen op marloes@pilcomayo.info. Houdt hierbij vooral in de gaten dat iedere euro hier veel waard is en elk bedrag dus welkom is!

¡Muchas gracias!

Van ¨thuis¨ naar ¨thuis¨

Na een reis deze keer maar 45 uur (toen we naar Nederland vlogen was het 58 uur…) zijn we zondagavond weer terug gekomen in Villa Montes. In Nederland hebben we een vreemde tijd gehad. Het was fijn om samen met mijn familie afscheid te nemen van Opa. Toch was ook heel leuk om iedereen (ook al was het maar voor even) weer te zien en even vast te kunnen houden. Zeker omdat we wisten dat we weer terug zouden gaan naar Bolivia was het moeilijk om te wennen aan het grote contrast tussen Bolivia en Nederland. De armoede, de warmte en de tijd voor ´alles´ in Bolivia enerzijds. De luxe (warm water, snel internet, geen bakje naast het toilet voor het papier, etc.), de stress en de stiptheid in Nederland anderzijds.

Onze tijd in Nederland hebben we verder benut om spullen in te zamelen voor hier. We hadden namelijk een vrijwel lege backpack te vullen (op natuurlijk wat lekkers uit Nederland na: kaas, chocolade en dropjes…). Dyon heeft microscopen gekocht voor zijn project. En na wat rondvragen hebben we heel veel spullen gekregen, met dit als resultaat:

Kleren, Schoenen, Ballen, Knuffels, Pennen, Stiften, Key-Cords, Balonnen, Telefoons en meer…

Iedereen van wie we spullen hebben gekregen echt super bedankt!!!!

We hadden niet gedacht zoveel te krijgen en helaas zijn onze backpacken niet zo groot. We hebben daarom nu nog niet alles mee kunnen nemen. Gelukkig komen Hans en Hugo (onze broertjes) bij ons op bezoek en zij kunnen weer heel wat mee nemen. We hebben nu al wat spulletjes uit gedeeld en daar waren de kinderen heel blij mee. Een aantal spullen zullen we gebruiken als prijzen voor de ´Pila´ (batterijen) wedstrijd en voor de andere spullen ga ik op school kijken hoe we deze het beste kunnen verdelen.

Hoe fijn we het ook vonden om iedereen weer te zien in Nederland, toch zijn we erg blij om weer hier ´thuis´ te zijn. We zijn hier zo gewend dat we Villa Montes (voor nu) toch echt wel zo kunnen noemen. Maandag zijn we meteen weer hard aan het werk gegaan voor het ´Pila´ project. Hier kan je meer over lezen op Dyon´s blog.

We hopen dat jullie ons, ook na de persoonlijke update van de afgelopen weken, blijven volgen via onze website. Laat zo af en toe een berichtje achter (ook al lees je niet alles), het blijft erg leuk om wat te horen van jullie in Nederland.

Even in het kort over afgelopen zondag toen we een dagje aan de rivier verbleven. Max en Cesar wilden voor Pilcotours (het touristenbedrijfje) de uitrusting voor de tweedaagse tour uittesten. Of wij dan mee wilden!Uiteraard, dagje met de mountainbike naar een ultiem mooi plekje is nooit verkeerd.

Dit hield wel in dat we in de hitte tenten gingen opzetten en gingen vissen. Ook moest er uiteraard een kampvuurtje gemaakt worden en later, op de kooltjes van dit kampvuur, moest ´bife chorizo´ (soort worstjes) worden klaargemaakt. We hebben veel lol gehad bij de rivier die door de vele sedimenten erg bruin is. Uiteraard heb je nog de Vivoron waardoor niemand gaat zwemmen. Dat weerhield ons op het moment niet, of jah, Max besloot Inge en Marloes er in te gooien waarna zij dan weer Max probeerden te veranderen in een Moddermonster. Later allemaal nog in de modder gerold omdat we geen zonnebrand hadden en toch niet rood wilden worden. Of dit een leuke middag was, bekijk de foto´s eens in het Fotoalbum dan krijg je een idee!

Marloes met een witte jurk - Marloes met een bruine jurk

Ondanks dat ik allergisch ben voor zowat alle dieren met haren en veren komen we er hier in Villamontes heel wat tegen. Gelukkig heb ik tot nu toe niet noemenswaardig last gehad van een van hen. In dit voor ons nieuwe klimaat komen we zowel bekende als onbekende dieren tegen. Hieronder in het kort iets over beiden. Wil je weten wat Marloes en ik hier doordeweeks uitspoken? Bekijk dan onze individuele blogs (Marloes´ en Dyon´s Blog).

In onze grote tuin met al die fruitbomen worden we geholpen door mooie vlinders en kolibries. Volgens wikipedia komen we in dit gedeelte van Bolivia vooral de Many-spotted-Hummingbird tegen (nee, dat is niet de veel geziene, maar de veel gestippelde kolibri). Zij zorgen ervoor dat alle bloempjes worden bevrucht en al die heerlijke vruchten uit die bomen op de grond uiteenspatten (het zijn er echt teveel om te plukken en te eten).
Vlinder op mango-boom en de Many-Spotted Hummingbird
 

Max, de president van de stichting, maar ook mijn ´baas´ en vriend had thuis een hele verscheidenheid aan dieren. Er liepen een kip, een kuikentje, een eend, een papagaai en een hond (Buffy) rond in zijn tuin. Het kuikentje verdronk in de tuin na een flinke regenbui en de kip hebben we afgelopen zaterdag zelf geslacht, geplukt en geBBQ. Wat je op een vrije zaterdagmiddag allemaal al niet uit moet voeren om ´s avonds een lekker stukje kip op de BBQ te hebben!
Inge vind het maar niks, Charo en Inge aan de pluk, Slaperige Buffy
   

In het huis van de stichting liep toen Marloes en ik hier aankwamen ook een kat rond. Nu zijn dat er 6, Chimi bleek een zwangere poes te zijn. We hebben de afgelopen week overal blaadjes opgehangen met de mededeling dat mensen een katje kunnen komen ophalen. Eentje heeft al een pleeggezin zogauw hij zonder moeder kan, wat we met de rest gaan doen moeten we nog bedenken. Ik kan me nog wel wat anatomie lessen uit Amerika herinneren of zouden kleine katjes smaken op de BBQ?
Chimi, Chimi met kids en ´Linkerpoot op Groen¨
   

In Villa Montes gaat ook nog het verhaal rond van de Vivoron. De Vivoron zou een monster, in de vorm van een slang zijn met de kop van een paard. Het leeft in de rivier de Pilcomayo en eet zo nu en dan eens iemand op of bijt iemands been af. El Vivoron zou leven in een grot in het diepste deel van de rivier. Er zijn verhalen van mensen die El vivoron gezien hebben en heel het dorp geloofd in het bestaan van het dier. Door de Vivoron durven veel mensen niet in de rivier te zwemmen. Hij zou draaikolken kunnen veroorzaken met zijn staart en jou mee kunnen sleuren de diepte in. Max was eerst nogal skeptisch over dit ´monster van Loch Ness´ achtige verhaal, maar hij begint een beetje terug te deinzen. Meer mensen zeggen hem te hebben gezien, ook mensen van wie je verwacht dat ze niet in sprookjes geloven. Of er wordt iemand aangewezen die een been mist wat dan uiteraard door de Vivoron is veroorzaakt. Max vermoedt nu dat er misschien wel een grote anaconda in de rivier huist die leeft van de grotere vissen (en die zijn er, zie foto van Cesar) of het toevallig drinkende schaap en dan af en toe een mens als prooi ziet.
Wie weet, in het visseizoen gaan we het meemaken, duizenden vissen en misschien wel een anaconda houden mij niet tegen in deze hitte even af te koelen!

Of toch wel…………       
                              Cesar met een visje (Dorado)