Chau, Chau Bolivia!!

Na 19 maanden geleden voor het eerst in Bolivia te zijn aangekomen was het nu toch echt tijd om afscheid te nemen van Bolivia. Voordat we de grens overgingen hebben we eerst nog een interessante busrit gemaakt.

Er was namelijk een blokkade tussen Potosi en La Paz. Wij zijn dit wel gewend net zoals alle Bolivianen, maar het blijft toch echt wel heel irritant. Mensen blokkeren de weg hier als ze het ergens niet mee eens zijn. Het is echter zo normaal dat eigenlijk niemand echt weet waarom er nou een blokkade is. Je kan er niks aan doen, dus ja wachten maar.
Gelukkig was dit weer een mooi moment om gezellig dingen met andere Bolivianen te doen. Ik heb dus weer eens hoger lager met de kinderen gespeeld. Wat een succes is zo´n simpel spelletje hier toch!! Dyon was ondertussen gezellig aan het kletsen met de ouders. Uiteindelijk hebben we 2 bussen, 1 minibusje en 1 taxi genomen en werd het zo een reis van 24 i.p.v. 12 uur.

Het stadje Copacabana ligt op zo´n 3.800 meter en ligt aan het titicaca meer. Dit wordt vaak het hoogst bevaarbare meer ter wereld genoemd, maar is het eigenlijk niet. In Copacabana hebben we lekker rondgewandeld en we zijn een dag naar Isla del Sol gegaan. Dit eiland had voor verschillende culturen, o.a. Tihuanacu en Inka een erg belangrijke rol. We hebben hier dan ook een rondleiding gehad en hebben hierna een kleine trek over het eiland gedaan. Je merkt dat toch echt wel goed dat je op hoogte zit… even goed puffen dus maar.

Hierna was het dan toch echt tijd om de grens over te gaan. Het was wel heel raar om Bolivia uit te gaan. Je bent er zo gewend. Je weet hoe de cultuur in elkaar zit, hoe het vervoer werkt, hoeveel de boliviano waard is etc. etc.
Ook zaten we nog met het probleem van ons visa. We waren namelijk wederom illegaal in Bolivia. Bij de douane werden we meteen uit de rij gehaald. Gelukkig konden we volop praten over het WK en werd er niet zo moeilijk gedaan. Nou ja we moesten wel nog steeds onze boete betalen, maar er werd wel een speciaal prijsje voor ons gemaakt.
We hadden namelijk niet genoeg geld bij aangezien de boete omhoog gegaan was van 2 USD per dag naar 3. We werden een kamertje in geroepen en de gordijnen gingen dicht. Aangezien we beide niet meer met ditzelfde paspoort Bolivia in komen (mochten we ooit terug gaan) vonden we het niet zo belangrijk dat we alle officieele stempels kregen. We kregen onze uit-stempel en konden weg, dat was het belangrijkste voor ons!!

Chua, Chau Bolivia dus en op naar Peru!!

Bienvenido a Peru!!

Cusco stond voor ons natuurlijk in het teken van het bezoeken van Machu Picchu, de verloren Inka stad. De populaire Inka route moet je maanden van te voren boeken en is erg duur. Wij besloten dus voor een alternatieve route te gaan. We hadden al wel gehoord dat deze vaak erg slecht georganiseerd is, maar ach we maken er wel het beste van. Dit viel toch iets harder tegen dan gedacht.

Het begon ermee dat we om 7 uur ´s ochtends bij ons hotel opgehaald zouden worden. Om 8.30 verscheen onze gids bij ons hotel en van hieruit moesten we toen nog een taxi pakken. De eerste dag zouden we met fietsen van zo´n 4.000 meter naar zo´n 1.500 afdalen. De fietsen bleken van erg slechte kwaliteit te zijn, dus hier moest nog even aan gesleuteld worden. Hierna konden we lekker gaan afdalen, soms toch maar wat voorzichtiger in de bochten, maar het was echt wel super!! Zoals we bij de Death Road (La Paz) ook al ervaren hadden is het echt super op de natuur helemaal te zien veranderen en het naar beneden sjezen is ook nog een gewoon leuk!
Totdat we bij een weg afzetting aan kwamen. We kwamen hier om 13.40 aan, terwijl de weg van 13.30 tot 18.00 afgesloten was. De gidsen wisten dit, maar hadden hier helemaal niks over gezegd. Iedereen was dus echt super boos op hen. Uiteindelijk hebben we er maar weer het beste van gemaakt. We zijn gaan voetballen met de kinderen en ik ben nog bij een schooltje gaan kijken, waar de juf me vol enthousiasme vertelde over hoe ze werkt!!
De tocht konden we dus helaas niet afmaken met de fiets, dus ja maar een busje in.

De tweede dag gingen we vol goede moed verder. We stonden vroeg op om alle andere groepen voor te zijn. Alles was goed totdat bleek dat de gids ons de totaal verkeerde berg op had laten lopen. Ik was dus echt super boos. Ik heb dit ook tegen hem gezegd, hij zou het beter doen. Nog geen 10 minuten later liepen we weer fout… Enorm frustrerend dus, maar ach je loopt wel in een super omgeving, dus toch ook maar genieten!!

De derde dag, dan toch een goed puntje, de gids bood ons een altenatieve route aan. Een behoorlijk zware klim en afdaling, maar we hadden hierdoor echt wel een mega uitzicht over machu picchu!!!

De vierde dag stonden we om 2.30 op om zo vroeg genoeg bij Machu Picchu aan te komen. Er zijn namelijk maar 400 mensen per dag die Wayna Picchu mogen beklimmen. Wayna Picchu is de berg die je vrijwel altijd op de achtergrond van foto´s Machu Picchu ziet. De eerste 400 mensen die in de rij staan bij Machu Picchu krijgen een kaartje. Om hier te komen moesten we eerst zo´n 1,5 uur stijl en in het donker om hoog lopen. Erg zwaar, maar we hadden als 13e en 14e een stempel!!
Machu Picchu was echt geweldig. Wat een wijsheid beschikten de Inka´s toch!! Ze hadden zonnewijzers, wisten hoe lang het jaar duurden, wisten waar het noorden lag, bouwden tempels van rechte mega grote stenen zonder cement te gebruiken en Machu Picchu is precies tussen 4 bergen gebouwd die samen het zuider kruis weerspiegelen. Van de andere kant offerden ze ook meisjes (de maagden van de zon) om zo de goden om hulp te vragen.
Het beklimmen van Wayna Picchu was nog behoorlijk zwaar, maar ook echt zeker de moeite waard!!
We waren weer helemaal blij. Onze trein ging helaas iets later dan we wilden, maar ach dat konden we wel over zien. We zijn nog even naar de warm water bronnen gegaan en om 22.30 konden we met de trein mee. Aangezien deze trein heel duur is, deden we alleen het begin met de trein. Hierna zouden we verder gaan met een bus. Dit alles zou voor ons geregeld zijn. Niet dus… er was voor ons geen bus. Ik had het op dat moment echt helemaal gehad. Ik had bijna 24 uur niet geslapen en was echt zo boos. Staand dus maar mee in een andere bus.

Uiteindelijk zijn we aangekomen in Cusco en we hebben zeker een super tijd gehad, maar dat is toch echt meer gekomen door wat er zelf van gemaakt hebben!!

De trek naar Machu Picchu hebben we samen met een ander koppel gedaan, Maiken (Deense) en Drew (Schot), door wederom slecht geregel van Peruanen, moesten zijn vanochtend al heel vroeg weg. Zij hebben de meeste foto´s dus. Onze eigen foto´s kunnen we vanwege een virus niet online plaatsen. Helaas dus nog steeds geen foto´s! Na flink wat antivirus arbeid zijn we eindelijk van het virus af. Maiken en Drew hebben ons een paar leuke foto´s gemaild en dus hieronder de foto´s van onze bezoeken aan diverse Inca sites. Voor nog meer foto´s, zie ons fotoalbum.