Working in Bolivia and traveling through South-America
26 Apr
Bij Marloes op school zitten niet alleen kinderen met een duidelijke handicap. Er zijn ook kinderen die achterliggen in hun ontwikkeling doordat ze in hun thuisomgeving ondergestimuleerd zijn. Normaal gesproken zijn we niet zo dat we kinderen een voorkeusbehandeling geven, maar voor vier kinderen van één familie hebben Marloes en ik allebei een zwakke plek. Als de kinderen niet op school zijn lopen ze op straat rond waar de moeder dagelijks allerlei dingen verkoopt. De familie heeft het financieel niet breed waardoor de kinderen thuis niet goed te eten krijgen en waar het wat kleding betreft ook niet ruim zit. Na een weekend of vrije dag komen ze altijd hongerig op school waar ze dan staan te springen om ontbijt. Sarah van 6 doet thuis de was en Joel van 3 geeft de geestelijk en lichamelijk gehandicapte baby van 1,5 de fles omdat moeder druk is met de pasgeboren baby. Spelen, lezen, positieve aandacht krijgen, gewoon kind zijn dus, zit er vaak niet in.

Omdat we ons allebei zo betrokken voelen met deze kinderen hebben we ze uitgenodigd om een dagje met ons mee te gaan zodat ze eens echt kind kunnen zijn. We hebben buitengespeeld met wat ballonnen, gekleurd, gecomputerd (de printer was een grote hit!) en natuurlijk goed gegeten. Hierna even goed douchen en scrubben en het waren weer schone kinderen. Van de kleren kon je dit helaas niet zeggen, dus is Dyon toch maar even snel naar de markt gegaan om nieuwe kleren voor ze te kopen. Na een siësta, waar niet zo veel van kwam door de tv, hebben we wat fruit gegeten. ´s Middags hebben we nog wat gespeeld en zijn we koekjes bakken. Snel nog even eten en het was alweer tijd om terug naar hun moeder te gaan. Hier werden natuurlijk de kleurplaten geshowd en de versgebakken koekjes door iederen opgesmuld!!!
Bekijk hieronder de foto´s van onze dag met Laura, Sarah, Esmeralda en Joel.
6 Responses for "Een dagje als ´Padrinos´ (Peetouders)"
Wat een prachtige foto’s met prachtige kinderen. Krijg er een brok van in mijn keel., en tranen in mijn ogen. Ze vergeten deze dag nooit meer. Ik denk omdat ik weet wie ze zijn.. Als je de foto’s ziet spreekt het weer veel meer dan jullie mailtje. Fijn dat jullie je zo betrokken voelen. Nu zou ik willen dat ik ook wat kon doen.
hou van jullie
mam
Leuk zeg, wat een schatjes zo te zien op de foto’s
Heej!
Ohh wat een leuke foto’s. Echt fijn dat je die kinderen met ‘gewoon’ een dagje kind zijn zo’n plezier kunt doen!
Zo zie je maar weer…het zijn de kleine dingen die het ‘m doen.
xx Carola
De moeder/vader gevoelens komen boven drijven, jaja, leuke kinderen ja, maar totdat ze gaan poepen in hun broek, spelen met scheerschuim en van je opgeruimde keuken een speeltuin maken!
Maar ik gok dat jullie deze dingen niet hebt mee gemaakt! Hoop dat je geen scheve gezichten krijgt van andere gezinnen!
Top werk, bruurke en schonzus!!
Geweldig wat jullie voor die kinderen daar doen. Fijn dat zij er zo van genieten. Ze zullen jullie wel blijven herinneren. Gewoon een dagje voor jullie is iets geweldigs voor hen.
Jullie betrokkenheid is erg groot.
Prachtig gedaan Dyon en Marloes
Hey!
Wat leuk dat jullie die schattige kindjes een leuke dag hebben bezorgd. Dat zal ze vast nog lang bij blijven!
Goed bezig!! Liefs uit Cambodja, x Louis en Anita
Leave a reply