Inmiddels zijn we alweer heel wat maanden terug in Nederland na precies 620 dagen weg te zijn geweest. Het Nederlandse leven slokt bijna al onze tijd weer op en we zijn allebei weer hard aan de slag. Ik als leraar Biologie en Marloes in de kinderopvang. Zo nu en dan denken we toch weer terug aan al die mooie dingen die we in Zuid-Amerika hebben meegemaakt. Zo net voordat de zomervakantie eraan komt en we weer nieuwe avonturen gaan beleven vonden we het tijd voor een terugblik!

Hier kort deze 620 dagen samengevat:

Vervoer: Vliegtuig, bus, metro, taxi, truffi, micro, mini, flota, colectivo, fiets, motor, scooter, 4WD, huurauto, quad, boot, zodiac, paard, achterin vrachtwagens/ pick-ups, trein en natuurlijk te voet.
Kilometers afgelegd: Ten minste 40.000 kilometer, ruim één keer de aarde rond.


Links: Wandelen in Coroico, Bolivia; Quad rijden in Uspallata, Argentinië; met de 4WD door Ibi Bobo, Paraguay; Paardrijden in Campo Grande, Brazilië; Mee met de vrachtwagen, Brasilië.
Rechts: Op een Zodiac bij Antarctica; autootje huren in Calafate, Argentinië; Het treinenkerkhof in Uyuni, Bolivia; Fietsen door natuurpark Aguaragüe, Bolivia; Met de 173 naar Mendoza, Argentinië

Landen: België, Verenigde Staten, Bolivia, Paraguay, Argentinië, Brazilië, Chile, Antarctica (Dyon), Uruguay, Peru, Ecuador en Colombia
Geld: US Dolars, Bolivianos, Argentijnse Pesos, Paraguayaanse Guaraní, Braziliaanse Reales, Chileense Pesos, Uruguayaanse Pesos, Peruviaanse Soles en Colombiaanse Pesos

Bestemmingen UNESCO werelderfgoed lijst: 20

Links: Watervallen van Iguazu, Argentinië/Brasilië. Rechts: Machu Picchu, Peru.

Slapen: Thuis in Villamontes, hostels, hotels, dorms, garage, Bed&Breakfast, apartement, tent, bus, boot, hangmat en op het vliegveld

Links: Het appartement van Jolanda in La Paz, Bolivia. Rechts: Hangmatten onder een afdakje aan de Caribische kust van Colombia.

Dieren gespot: o.a. Lama’s, Alpaca’s, Vicuña, Vizcachas, Condor’s, Kolibrie’s, Slangen, Spinnen, Kakkerlakken, Capibara’s, Leguanen, Kirkincho’s, Apen, Neushoornkevers, Bidsprinkhanen, Kaaimannen, Piraña’s, Tucan’s, Ara’s, Walvissen, Pinguin’s, Zeehonden, Sabalos, Lionfish, een Zeepaardje, vele tropische en niet tropische vogels en nog veel meer.


Linksboven: Capibara met vogel op zijn rug, Bonito, Brasilië. Rechtsboven: Ons ‘huisdier’ in Villamontes, een zelfgevangen vogelspin. Linksonder: Een slang in Paraguay. Rechtsonder: Alpaca’s in de Bolivaanse Andes.

Muziek: Chaqarera, Cumbia, Salsa, Tinku, Reggaetón, Morenada, Spaanstalige Kinderliedjes en Pop.
Eten: Pique a la machu, Sopa de Mani, Sabalo, Argentijnse Steaks, Empanadas, Chifa en vele Almuerzos.
Drinken: Cerveza, Ron, Vino, Singani, Cocktails, Bateados (soort smoothie), Jugos (sapjes) en Té de coca.

Links: Dag van de onafhankelijkheid, Bolivia. Rechts: Wat krijg ik voor 20 dollar ergens in Paraguay.

Hoogtepunt/Dieptepunt: 5000m (Salar de Uyuni, Bolivia en Cotopaxi, Ecuador) / -22m (Carribische zee, Colombia)

Links: Pap ‘on top of the world’ in Bolivia. Rechts: Marloes vrolijk op weg naar de diepte van de Caribische zee bij Colombia.

Warmste temperatuur/ Koudste temperatuur: + 45 graden (Villa Montes) / -46 graden (Antarctica)

Links: Fietsen op een warme dag in Villamontes. Rechts: Een Weddell Seals op een ijsschots voor de kust van Antarctica.

Kleurplaten ingekleurd voor de Pablo Pila kleurwedstrijd: 1200 (70 winnaars)

Boven: Winnaars van de Pablo Pila kleurwedstrijd. Linksonder: Cesar bij de in één maand opgehaalde lege batterijen. Rechtsonder: Winnende kleurplaten.

Locale docenten waar we mee samen gewerkt hebben: +/- 30 docenten!
Kinderen waar we mee gewerkt hebben middels onze projecten: Ruim 200 kinderen!

Linksboven: De ochtendgroep van Marloes. Rechtsboven: Lessen aan de rivier. Linksonder: Het voetbalteam van Juan Pablo II. Rechtsonder: Excursie naar de waterzuiveringsfabriek.

Bijeenverzameld Sponsorbedrag: 3200 Euro, ruim 30000 Bolivianos!
Een enorm bedrag waar we ontzettend  veel goede dingen mee hebben kunnen doen. De helft is gebruikt voor het project van Dyon en werd verdubbeld door Impulsis. Hiervan hebben we schoolmaterialen gekocht, waaronder een aantal microscopen, zijn we van op excursie geweest met de klassen en hebben we het project uit kunnen voeren.

De andere helft hebben we gebruikt op de school van Marloes. Hier heeft Marloes een spel-o-theek opgezet. Hierin zaten allerlei themakisten met speelgoed en spelletjes. Denk bij de thema’s aan een boerderij, poppen, auto’s of een dierentuin, maar ook aan letters, cijfers en muziek. Marloes heeft (onder haar begeleiding) de docenten per themakist opdrachten laten ontwikkelingen waarbij ze gebruik maakten van verschillende didactische werkvormen, waarbij de verschillende ontwikkelingsgebieden van de kinderen aan bod kwamen en welke op verschillende niveau’s uitvoerbaar waren.
Hiernaast heeft Marloes een Taller-project opgezet. Een Taller is als het ware een werkplaats waar leerlingen producten maken die later weer verkocht worden. Denk aan houtbewerking, borduren, bakkerij, schilderen, het maken van sieraden en fotografie. De opbrengst hiervan werd uiteraard gebruikt ter voortzetting van het project.

Bij deze willen we iedereen nogmaals bedanken voor al jullie bijdragen aan onze projecten. Uiteraard voor de financiële en materiële bijdragen, maar ook voor het volgen van onze website en het achter laten van alle lieve, grappige, leuke berichtjes!! Tegenwoordig kun je weer gewoon ‘live’ bij ons terecht voor sterke verhalen en foto’s, maar dat heb je vast al wel weer gemerkt!

Nog even snel een laatste berichtje vanuit het Colombiaanse land. We konden nog even snel op het internet bij het vliegveld, dus maar even laten weten wat de plannen zijn. Zo dadelijk vertrekken we vanuit Cartagena naar Fort Lauderdale (USA). Dit ligt dicht bij Miami, dus waarschijnlijk zoeken we in Miami naar een hostel. We hebben dan de hele dag om nog wat inkopen te doen en ´s avonds vertrekken we naar Dusseldorf. Hier zullen we donderdagochtend aankomen.

Het is echt zo´n raar gevoel voor ons om na zo´n lange tijd weer terug naar Nederland te gaan. We zijn toch bijna 21 maanden weg geweest. We hebben er natuurlijk heel veel zin in om iedereen weer te zien, maar we zullen het Zuid-Amerikaanse leven toch ook echt wel gaan missen.

Voor de trouwe lezers, we zijn de afgelopen dagen dus in Cartagena geweest. Een hele mooie stad, maar voor ons vooral een stad om eventjes uit te zieken en alle laatste dingen te regelen (inmiddels gaat alles trouwens weer helemaal beter!) We hebben natuurlijk wel lekker rond gewandeld door de stad, maar de echte toeristische dingen hebben we maar even aan ons voorbij laten gaan. Het lukt nu niet om wat foto´s online te plaatsen, maar dit proberen we later nog wel te doen, of jullie zien ze gewoon in Nederland

Groetjes en tot snel (deze keer dus echt!!)

Kleine update: We zijn inmiddels aangekomen in Miami en alles is helemaal goed gegaan! Deze keer eens geen problemen voor ons en een hele vriendelijke douanebeambte Morgen de shoppingmalls verkennen en dan komen we er aan!! 

Aangekomen in Taganga, aan de Colombiaanse kust, de Caribische kust welteverstaan, braken onze laatste drie weken in Zuid-Amerika aan. Taganga heeft enorm veel te bieden, meer dan alleen palmbomen en stranden. We ondernamen een zes daagse tocht door de Colombiaanse Jungle op zoek naar de Verloren stad en behaalden ook ons PADI Open Water brevet in Taganga. Natuurlijk hebben we ook een paar daagjes tussen de palmbomen op het strand gelegen. Hieronder allerlei foto´s van onze laatste weken.

De baai van Taganga

Ciudad Perdida- De tocht er naar toe
Omdat we niet de mensen zijn die drie weken non-stop aan het strand kunnen zitten moest er iets pittigs tussendoor komen. We besloten samen met Ana en Ali uit Duitsland en Jamie en Ellie uit Engeland om een zesdaagse tocht door de Colombiaanse Jungle te maken op zoek naar de Verloren stad. Tijdens deze tocht zagen we veel militairen (de ¨goeie¨, om ons te beschermen tegen eventuele guerillas), veel water (in de vorm van regen en bij het oversteken van rivieren). We sliepen in hangmatten in de jungle langs de rivier (waardoor je de hele tijd het water hoort lopen en dus de hele tijd uit je hangmat moet klimmen om te gaan plassen.
 
 
 

Hieronder wat foto´s van het cocaine fabriekje waar Dyon werd rondgeleid. Ze lieten zien hoe de cocaine gemaakt werd en we mochten ook wat proberen, maar dat heb ik toch maar achterwege gelaten
 

Onze trouwe toeverwanten in de jungle: links Miguel onze gids, midden Diego de kok en links Marjorie het hulpje. Ze hebben echt mega goed voor ons gezorgd! 
  

Onze militaire vrienden die we echt overal tegen kwamen omdat we toevallig de trek liepen toen de peletons elkaar na een half jaar kwamen aflossen. In Colombia moet iedere man/ jongen (sommige zijn echt nog mennekes) 2 jaar het leger in tenzij ze dit afkopen. Dit doen ze voor zo´n 75 dollar per maand. Zie links boven hoe Dyon door de militairen achtervolgd wordt, jajah hij staat natuurlijk hoog op de ´wanted´ lijst. Marloes werd natuurlijk wel met alle middelen geholpen, in het kabelbaantje en onder het zeil, want het regende echt MEGA hard! (kijk even goed naar de militair rechts onder op de foto)
 
 

Kijk Rick hoe wij stoer doen met een geweer Ow en we zijn natuurlijk ook nog lief tegen elkaar
  

Links een rups-achtig diertje dat Dyon probeerde te mishandelen met de flits en rechts een vlinder met 89 of 68 op zijn vleugels (ligt er natuurlijk aan hoe je er naar kijkt):
 

Op dit moment leven er nog een aantal inheemse gemeenschappen in dit gebied. Onderweg kwamen vooral kinderen naar ons toe. Hier zijn ze aan het spelen met een van de balonnen die we aan hen hebben gegeven:

Ciudad Perdida- Lost city- Verloren stad

En dan de ¨ciudad perdida¨, een geheel van terassen, paden, treden volledig verstopt in de jungle. Deze stad was ooit het middelpunt van de Tayrona beschaving tot de komst van de Spanjaarden. De stad is toen verloren geraakt en is in de jaren 70 door schatrovers pas weer ontdekt. We vonden het heel indrukwekkend om deze stad te bezoeken en het mooiste van alles was dat we behalve militairen eigenlijk niemand in de stad gezien hebben.
  

En dan eindelijk na 6 dagen helemaal kapot te zijn gegaan, lek te zijn gestoken, gezweet en gestonken te hebben kwamen we weer helemaal blij terug in de bewoonde wereld:
 

Palomino

Eigenlijk wilden we naar het nationaal park Tayrona gaan, maar we besloten voor de goedkopere en minder toeristische optie van Palomino te gaan. Een goed plan want we konden heerlijk vanuit ons hangmatje de zee in duiken. Echt heerlijk om even bij te komen van al het gezwoeg van de vorige tocht!!
 
 

Poseidon Dive Centre
En dan duiken, iets wat Dyon altijd al wilde doen en wat Marloes eigenlijk toch echt wel heel eng vond. Gelukkig bleek het allemaal wel mee te vallen en kon ook Marloes gewoon alle oefeningen doen. We hebben onze Padi Open Water Course gehaald, dus buiten onze duiken om moest er ook gestudeerd worden. Dit werd nog eens beloond, want we haalden alletwee 100% op ons theoretisch examen waardoor we nog eens twee duiken gratis kregen!! We hebben echt veel mooie dingen gezien, koraal, vissen, sidderaalen, een krab, zeepaardje en nog veel meer. Tijdens onze laatste duik is er iemand meegegaan met een onderwatercamera, dus hopelijk mailt hij nog wat foto´s die we later online kunnen zetten!
 
  

Nu zitten we in Cartagena en moeten we even goed bijkomen van onze tijd in Taganga. Marloes heeft een oorinfectie in beide oren van het duiken. We zijn dus maar even naar de dokter geweest hier. Dit was ook weer een hele ervaring, want we gingen naar een prive kliniek en mensen die niet kunnen betalen/ geen verzekering hebben worden er bij de deur dus al niet ingelaten. Bovendien zijn ze hier ook heel goed ¨over-medicatie¨ geven, maar ach misschien doodt al die anti-biotica nog wat van de slechte bacterieën die we na 21 maanden in Zuid-Amerika zeker wel opgelopen hebben

We genieten hier nog even van onze laatste dagen en dan zien we jullie allemaal weer over een weekje, het is toch echt wel raar dat we dan al weer in Nederland zijn!!

Wat we allemaal al gedaan hebben in Colombia? Al een hele hoop. Op het moment zijn we al aan de Caribische kust. Ben maar niet bang dat we alleen aan het strand gaan liggen, over een half uur gaan we beginnen aan een zesdaagse tocht door de Colombiaanse Jungle op zoek naar de verloren stad. We hebben een tijdje geen stroom gehad, maar we wilden nu toch snel wat foto´s online zetten. Bedenk er zelf een verhaaltje bij en plaats die bij de reacties! Originaliteit wordt beloond!

Bij deze speciaal voor Laura nog wat inhoudloos geblaat van onze kant bij de foto´s

Popayan

Popayan de witte stad van Colombia, super mooi en nog altijd niet echt bekend bij de toeristen, dus een mooi paradijs voor je zelf!


Rechts de nieuwe brug van Popayan, links de oude, was iets belangrijks mee, maar dat ben ik inmiddels alweer vergeten (we moeten het wel inhoudloos houden hè ;) )

San Agustin



San Augustin staat bekend om zijn grote beelden gevonden bij tombes. Het meest interesante is misschien wel dat ze eigenlijk nauwelijks iets weten van de culturen die deze beelden ooit gemaakt hebben.

We zaten in het hostel met mensen die echt heerlijk kunnen koken, dus echt heerlijk gado gado (Javaans-Surinaams gerecht) gemaakt, echt heerlijk!!! 

Bogota

Je ziet het Marloes gaat gezond voor fruit en Dyon, ja, wie had ook anders verwacht??


Kijk even goed links op de foto en je ziet hoe er hier gebeld wordt. Mensen lopen rond met een bordje om zich heen met ´minutos´ erop. Je betaald hen en mag dan hun telefoon gebruiken en nee die telefoon kan je niet mee jatten want je zit er met een ketting aanvast!

Foto´s van het goud museum van Bogota.

Zipaquirá


De zoutcathedraal van Zipaquirá. Deze is in een zoutmijn gebouwd om de mijnwerkers te beschermen.


Dyon is toch wel een erg raar fenomeen hier, want kijk goed, deze meisjes wilden dus met hem op de foto!

San Gil en Barichara

Geweldig mooi stadje Barichara waar we de ´camino real´ gelopen hebben. In San Gil wilde Dyon gaan raften, maar helaas was het weer die dag niet goed.

Groetjes aan iedereen en tot snel!

We kunnen wel in woorden vertellen hoe geweldig het hier allemaal is, maar foto´s werken natuurlijk veel beter. Dus bij deze:

Het Kratermeer Quilotoa

Vanuit Latagunga vertrokken we met de bus naar Quilotoa. Nog even snel stoppen in Zumbahua voor de zaterdagse markt en achter in een jeep ging onze trip verder. Op naar dit geweldige kratermeer!!

Panoramische foto´s van het meer, boven Dyon en onder Marloes

 
Natuurlijk ook even naar beneden wandelen, de toerist uithangen en gekke foto´s maken en als laatste moest Dyon ook de bioloog uithangen!!

 
We sliepen in een hostel gerund door Indigena´s (lokale bewoners). Ieder echtpaar mag ongeveer een week per jaar in het hostel werken om zo wat extra inkomsten te verwerven. Ook de kinderen van dit echtpaar waren er en dus werden de kaarten weer tevoorschijn getoverd!!

  
Vanuit Quilotoa liepen we over de rand van de krater naar een dorp verderop, Chuchilan.

 
Natuurlijk verdwaalden we weer eens. Zie Marloes links dan ook als echte Indiana Jones (vrouwelijke versie dan…) stijl omhoog lopen op zoek naar een pad…

 
Zoals gewoonlijk weer een mega mooi uitzicht en wat wij heel bijzonder vonden is dat er op een hoogte (rond de krater zo´n 3.800 meter) nog zoveel groen en mooie bloemen te vinden waren!!

 
Samen met onze reismaatjes (Artur-Chili, Franc-Frankrijk en Stefani-Spanje ow deze laatste twee zijn een stelletje, ze hebben elkaar ontmoet in Zweden en wonen in Engeland, geweldig toch?) aan het genieten van het uitzicht. Het naar boven gaan was soms toch echt wel zwaar gezien de hoogte, maar het naar beneden gaan was super (nouja op dit stuk rechts dan), gewoon rennen!! 

Cotopaxi, de tweede hoogste vulkaan van Ecuador

Wederom vanuit Latacunga gingen we op pad. Deze keer naar Nationaal Park Cotopaxi, waarin zoals de naam al zegt de vulkaan Cotopaxi ligt. Deze is met zo´n 5.897 meter het tweede hoogste punt van Ecuador. Normaal gesproken is het nu het hoogseizoen om deze vulkaan te beklimmen. Dit stond wel op onze planning maar door het slecht weer was het niet mogelijk. Maar ach gewoon naar het park gaan was echt al super geweldig!!

 
Check het toefje slagroom op de bergtop.

 
Het lopen omhoog ging echter niet zo makkelijk. Er stond hier een wind, echt niet normaal! De wind nam namelijk heel veel zand mee wat zorgde voor een gevoel van spelden die op je hele lijf en vooral in je ogen prikten.

 
Check de wolken!! 

 
Dyon ging nog even verder omhoog op zoek naar het einde van de gletsjer samen met onze Duitste reisbuddies. 

Otavalo met haar grote zaterdagmarkt en haar omgeving

Vanuit Latacunga gingen voor een nachtje terug naar Quito. Hier hebben we trouwens de meest kitsche kerk ooit bezocht, maar helaas mochten we geen foto´s maken. Van Quito gingen we naar Otavalo dat bekend staat om een van de beste markten van Zuid-Amerika.

 
Aangezien de markt op zaterdag het beste en het grootste is moesten we nog even wachten. We besloten de watervallen van Peguche te bezoeken. Aangezien het een korte vakantie was voor de Ecuadorianen bleken zij dit plan ook al te hebben. We hebben dus maar lekker mensen gekeken, altijd leuk!!!

 
Natuurlijk wandelden we weer wat verder en kwamen we lekker bij plekjes terecht waar niet zoveel mensen te vinden waren!! 

 
En dan de markt van Otavalo. De bewoners van deze omgeving hebben al van tijden voor de Inka´s de traditie om te handelen. Echt van alles was verkrijgbaar. Jammer genoeg reizen wij natuurlijk met een backpack, dus helaas bleef het metname bij foto´s maken…

Ik ben geen cameraman, maar met onze goede camera is het toch gelukt om redelijk mooie filmpjes te maken tijdens onze tochten. Het internet in Quito was van dusdanige kwaliteit dat we eindelijk wat filmpjes konden uploaden naar youtube. Hieronder vind je meerdere links naar filmpjes op Isla del Sol, Machu Picchu en de Colca Canyon. Bekijk ze door op de link te klikken, luister niet al teveel naar mijn commentaar en natuurlijk veel kijkplezier!

Isla del Sol, Bolivia
Volgens de Inca´s werd de zon geboren op het eiland van Isla del Sol. De maan kwam van Isla de la Luna. Samen wandelden we van de ene kant van het eiland naar de andere kant. Op de video zie je het uitzicht van ongeveer halverwege.

• Het uitzicht op Isla del Sol

Machu Picchu, Peru
Op de eerste dag van onze trip naar Machu Picchu fietsen we naar beneden tot de weg was geblokkeerd. De tweede dag wandelden we van Santa Maria naar Santa Marta. Op dag drie stond de Salcantay op het programma. Hier zouden we onze eerste zicht op Machu Picchu hebben. De laatste dag stond geheel in het teken van Machu Picchu. Uiteraard hebben we enorm veel video´s van deze tocht (bijna 60). Hieronder volgen de leukste.

• Dag 1: Drew and Maiken op de fiets
• Dag 1: Marloes op de Fiets
• Dag 1: Drew´s Worst bike in the World
• Dag 2: Het uitzicht op dag twee
• Dag 2: Op dag twee aten we lunch bij een familie in de bergen. Hun kleine dochter had mijn knuffeleend (kwakje), die al jaren met me meereist gevonden. Omdeze terug te krijgen gaf ik haar een oranje (rabobank)ballon die ik nog over had van het WK. Op dit filmpje zie je mij, het meisje, de leefsituatie van de familie en een glimps van het uitzicht. Ballon Opblazen
• Dag 2: Achterin een vrachtwagen vol cementzakken
• Dag 3: Tijdens het wandelen zien we Machu Picchu voor het eerst
• Dag 3: Het huis van een Inca runner, met uitzicht op Machu Picchu
• Dag 3: Het uitzicht op Machu Picchu vanuit de Salcantay
• Dag 4, Machu Picchu: Uitzicht op de nabijgelegen berg Wayna Picchu
• Dag 4, Machu Picchu: In de stad, met uitzicht op de Salcantay
• Dag 4, Machu Picchu: In de stad
• Dag 4, Machu Picchu: Een zeldzame soort
• Dag 4, Machu Picchu: De stad is gebouwd in de vorm van een Condor
• Dag 4, Machu Picchu: Wandelen door de Stad
• Dag 4, Machu Picchu: Zonnetempel
• Dag 4, Machu Picchu: De Incatrap omlaag aan het einde van de Dag

Colca Canyon, Peru
Colca Canyon is een van de diepste canyons (kloven) van de wereld. Dieper zelfs dan de bekende Grand Canyon in Amerika. We besloten een niet-toeristische route de canyon in te nemen tot aan het dorpje Llahuar, hier zouden we een nacht overnachten. De volgende ochtend zou een bevoorraadingsvrachtwagen komen om spullen voor de verschillende lokale families te brengen. Deze vrachtwagen zou ons weer uit de canyon brengen.

• Uitzichtpunt over de Colca Canyon
• Het uitzicht vanuit Llahuar
• Wachten tussen de ´locals´

We komen steeds dichter bij de evenaar en dat is goed te merken aan het weer. Aangezien Ecuador op beide helften van de evenaar ligt vraag ik me nu af of het hier nu winter of zomer is. Zodra de zon schijnt is het in ieder geval lekker warm. In totaal blijven we maar zo´n twee weken in Ecuador.

In de eerste week bezochten we eerst Puerto Lopéz, een dorpje aan de oceaan vlakbij natuurpark Machilalla. In de maanden juli en augustus wordt het dorp overspoeld door toeristen omdat vlak voor de kust bultrugwalvissen samen komen om te paren. Ook wij besloten natuurlijk om eens een kijkje te nemen. Met ons fototoestelletje was het onmogelijk om de taferelen vast te leggen, maar gelukkig hadden we onze videocamera. Anderhalf uur lang hebben we bijna nonstop gefilmd.
  
Links: De haven van Puerto Lopéz, met pelicanen op de boot, Midden: Marloes op zoek naar Walvissen, Rechts: Een eilandje voor de kust van Puerto Lopéz

Hieronder staan twee filmpjes, in de eerste zie je een paartje voorbij zwemmen en in de tweede zie je verschillende keren een walvis uit het water omhoogspringen. Doordat ons bootje op de golven op en neer ging was het erg moeilijk om een goed filmpje te maken. Maar toch, deze geven je een klein idee van hoe spectaculair het was. (P.S. let niet op mijn commentaar/geluiden, het was echt heel gaaf!!) Klik op de link om de video via youtube te bekijken:

• Een paartje Bultrug Walvissen
• Springende Walvissen

Quito

Panorama view over de stad Quito. Read the rest of this entry »